Hebben wij oog voor talent?

Wie is dat meisje dat tussen neus en lippen door laten vallen dat zij de hoogste score heeft voor een rekentoets? Is dat hetzelfde meisje dat zegt:“ik wil niet worden zoals jij en papa. Jullie zitten de hele dag op kantoor. Ik wil bewegen. Ik wil niet stilzitten.”

Wie is dat jongetje dat zich soms op laat jagen maken door andere kinderen die hun werkje al af hebben? Is dat hetzelfde jongetje dat me vertelt dat zijn vriendje stoer loopt te doen en dan zegt: “Dat hoeft niet mama, je moet gewoon jezelf zijn.”

De jeugd heeft de ……

Toekomst. Dat roepen we allemaal in koor. Zo’n tekst is net zo makkelijk opgelepeld als het dankjewel tegen iemand die de deur voor je open houdt. Maar beseffen we wel wat dit betekent? Horen en zien we wel wat ‘de jeugd’ ons eigenlijk vertelt? Mogen hun geluiden er wel zijn? Hebben we genoeg ruimte bij ons zelf om te zien dat Floortje gelukkiger wordt door praktisch te leren, dat Bas het meest van dansen houdt en dat de stilte van Donna juist haar grote kracht is?

Een levend portret

Wie heeft er dit jaar ook weer kapitalen uitgegeven aan de schoolfotograaf? Ik! En zoals elk jaar heb ik weer drie keer moeten kijken of ze het wel echt waren. Het is leuk voor later, zei ik om mezelf te overtuigen. Alhoewel ik dat leuk ernstig betwijfel bij deze beelden. Ik weet een investering die beter rendeert. Laten we jaarlijks met alle ‘opvoeders’, zoals oma, juf en voetbalcoach een digitaal portret maken waaruit blijkt wie onze kinderen nou echt zijn. Hierin vertel je over de spreekbeurt, de eerste verliefdheid, de twijfels, de mooiste uitspraken en/of de lievelingsboeken. Kortom, over alle dingen die echt iets over Floortje, Bas of Donna zeggen.

Live in the cloud

Hoe mooi is het dan als je na jaren te zijn geteisterd door hormonen, puisten en irritante ouders, je portrettengalerij bekijkt en jezelf weer terug vindt. Weg studietwijfels, gestress voor sollicitatiepitches en frustratie over gemiste kansen. It’s all in the cloud.

Dat is pas toekomst!