Breng het geheel op smaak met

Na mijn vakantie dook ik met frisse energie op mijn werk. En omdat ik in de vroege shift zat, trof ik een relatief rustig werkklimaat aan. En dat nodigde uit om zonder gewetensbezwaren eens lekker een vakblad te lezen. Dat zette mij aan het denken, maar niet over mijn vak.

Madame Tussaud
Al bladerend bekroop me het gevoel dat ik bij Madame Tussaud for business was beland. Allemaal bekenden uit het vak staarden me aan. Mensen die hun sporen ruimschoots hebben verdiend. Dat zeker. Maar tussen al die smart people zag ik geen echte verrassing staan. Ik las bijvoorbeeld niets van de briljante geest die iets totaal anders verkondigde dan de rest en ook een echte criticaster uit een ander vakgebied ontbrak. Kortom, ik miste mensen waarmee ik het hartgrondig oneens kon zijn, maar wiens gedachten vervolgens wel de hele week aan mijn hersens zouden knagen. Ik denk namelijk dat de zogenaamde knuppels in het hoenderhok niet alleen zorgen voor reuring, maar ook voor groei en ontwikkeling. Iedereen is weer even wakker geschud en getriggerd om zelf met aanvullingen en/of inzichten te komen.

Vissen in dezelfde vijver
Overigens zie je dit fenomeen ook vaak in organisaties. Denk maar aan de mensen die altijd in die werkgroepjes zitten. Zo’n paar keer per dag komen ze elkaar dan weer tegen in de gang. Hallo, jij ook weer hier? Niks ten nadele van deze mensen. Alleen vraag ik me wel af hoe het komt dat altijd in dezelfde vijver wordt gehengeld. Zijn die andere vijvers soms opgedroogd? Geldt er een visverbod?

Een beetje van jezelf
Misschien kunnen we hier een voorbeeld nemen aan ons gedrag in de keuken. Iedereen heeft wel zo’n gerecht dat ie graag maakt, of dat nu spruitjesstampot is of vitello tonnato. De eerste keer volgt iedereen dan als het braafste kind uit de klas het recept van A tot Z. Op een enkele Gordon Ramsey na. De keren daarna geven de meeste mensen er dan een eigen tintje aan. Ik noem dat ook wel de Maggirules (een beetje van jezelf en een beetje van Maggi). Net dat vleugje nootmuskaat, een beetje geitenkaas, laurier of gewoon peper en het gerecht krijgt een persoonlijke smaak.

Chef de cuisines

Daarom stel ik voor om in organisaties meer als chef de cuisines aan de slag te gaan. Aan een goede en smakelijke basis voeg je meer eigen(gereid)heid toe. Het eindresultaat smaakt beter en medewerkers voelen zich meer betrokken en gezien. En dat merkt de klant. Dus breng organisaties maar wat meer op smaak.